Donderdag, 22 januari 2026

 Donderdag, 22 januari 2026

 De lente leek weer in het land met opnieuw brede opklaringen en overvloedige zonneschijn. Door die opklaringen is het wel kunnen afkoelen naar 0,8 graden en heeft het aan de grond nog tot -2,9 graden gevroren (al deed zo'n

nachtvorst evengoed aan lente denken natuurlijk). De nadering van een occlusiefront vanuit het zuidwesten zorgde voor sluierbewolking die mooie kleuren opleverde bij zonsopgang. Maar ook overdag was het genieten van de fraaie Cirruspartijen en veldjes Cirrostratus die af en toe gezelschap kregen van een bank Stratocumulus, dit alles tekende zich af tegen

een diepblauwe lucht. In het zuidwesten zagen we al een band met meer aaneengesloten bewolking hangen uit dat occlusiefront, maar het trok allemaal zeer langzaam in noordoostelijke richting waardoor we tot in de namiddag van het zonnige weer konden genieten. Doordat de wolkenband zich in de richting van de zon bevond zag het er donker

en dreigend uit in het tegenlicht en dat had op zijn manier nog een zekere schoonheid. Wie het maar niets vond kon ondertussen nog lang genieten van die lentezon welke het kwik weer een oppepper gaf richting 10,4 graden. Wat een verschil met het noordoosten van Nederland waar men vandaag op het randje van een ijsdag lijkt te balanceren. De bewolking bereikte ons omstreeks 14H en de zon dook weg achter de Stratocumulusvelden die nu opeens veel lichter leken te zijn doordat het tegenlicht- effect weg was. Verderop konden we ook weer opklaringen zien en wie met die dreigende wolken luchten dacht dat de (hernieuwde)

droogte was afgewend had het dus lelijk mis. De opklaringen bereikten ons sneller dan de wolkenband deze voormiddag en we zagen nu een complete omschakeling naar andere wolkensoorten, het ging nu om Altostratus en Altocumulus lenticularus. Ook dit leverde weer fraaie plaatjes op en de Altostratus werd daarbij dikker en dreigender. Er bleef wel nog een waterzonnetje doorheen schijnen al kon dat niet voorkomen dat er toch enkele regendruppels uitvielen. Niet- meetbare neerslag weliswaar (0,0 mm) al was het met deze dunne bewolking toch redelijk onverwacht. Daarna werd de sluierbewolking dunner en klaarde het weer uit terwijl er nog steeds een mooie show met lenticularis wolken bleef plaatsvinden. Er trokken ook weer velden Altocumulus en Stratocumulus over met telkens weer een band met opklaringen erachter, allemaal hulpmiddelen om er weer een fraaie zonsondergang van te maken terwijl het tegelijkertijd de zwakheid van het front benadrukte. Ook tijdens de avond gebeurde er niets bijzonders meer en bleef het droog bij wisselende bewolking en opklaringen.