Maandag, 26 januari 2026

 Maandag, 26 januari 2026

 De voorraad karma was nu echt wel opgebruikt bij onze weergoden. De  Stratusbewolking was deze keer een blijver en het zijn vooral de koukleumen onder ons die het zwaar te verduren kregen in Malderen. Tijdens de nacht is het immers nog kunnen afkoelen tot -3,6 graden en aan de grond zelfs een duizelingwekkende -7,4 graden dankzij

opklaringen. Overdag ging dan het Stratusdeksel erop en gingen we gebukt onder verlammende kilte, somberheid en duisternis. De zuidelijke tot zuidoostelijke wind was zwak en dat kon het koudegevoel dus nog een beetje afremmen, doch het zorgde voor een slecht doorstroomde atmosfeer en dus luchtvervuiling die hoge pieken haalde door al die kachels welke op volle toeren draaiden terwijl onze

zonnepanelen en windmolens vandaag van een verlofdagje konden genieten. Kort na de middag steeg het kwik boven nul, maar met maxima van 1,0 graden scheelde het maar weinig en de rest van de dag zou het kwik constant tussen 0,5 en 1,0 graden blijven steken. Kortom je kon er weer bijna een liniaal langs leggen. Van de rijp die zich tijdens afgelopen nacht heeft kunnen vormen schoot nochtans niets meer over, vermoedelijk was er toch nog een zekere hoeveelheiod infraroodstraling die

doorheen de wolken kon dringen. Op kleine plassen, emmers en in watertonnen bleef wel nog een redelijke hoeveelheid ijs liggen dat de dag zonder veel problemen wist door te komen. Het wolkendek was blijkbaar dik genoeg om wat motregen te lossen, soms was het zelfs voldoende om de straten en voetpaden helemaal nat te maken al trok de pluviometer er zich weinig van aan en bleef het dagtotaal op 0,0 mm steken. Na het vallen van de duisternis veranderde er weinig, waar de bewolking overdag het kwik onderdrukte zorgde het nu voor een stabilisatie van de temperatuur.