Maandag, 27 juli 2026

 Maandag, 27 juli 2026


 De Stratocumulusvelden hingen er vanochtend nog steeds en ze zorgden ook nu voor erg fraaie en sfeervolle uitzichten terwijl ze ons zacht hielden met minima van 16,5 graden. Zeker rond zonsopgang was het visueel genieten. Het


eerste paar uur van de voormiddag bleef alles hetzelfde maar dan zagen we Cumuluswolken ontstaan waarvan een deel zich begon uit te spreiden tot afzonderlijke Stratocumulusplakken. Het leek alsof de originele Stratocumulus door turbulentie en luchtmenging oploste en verdween zodat we de versie die we tijdens de namiddag zagen 100%

van cumuliforme oorsprong was. Hoewel sommige stapelwolken er eerst nog vrij potent uitzagen, zat de temperatuursinversie veel te laag om dat er ook uit te halen, het leek alsof de atmosfeer weer helemaal samengedrukt zat onder een onzichtbaar deksel en met al die

uitgedroogde en verschrompelde planten erbij had het met wat fantasie zelfs wat weg van een herbarium dat doorgeprikt werd door een 0,0 mm aanwijzende pluviometer en schijnbaar vergeten werd door de bezwete tuinman die zich min of meer krom werkt om alles weer van het nodige vocht te voorzien. De bewolking en de koelere luchtsoort waar we nog in zitten

hield het kwik bescheiden met 23,2 graden als maximum. Tijdens de avond begonnen de Cumuluswolken traditiegetrouw te verdwijnen zodat enkel de Stratocumulus overbleef. Deze loste maar langzaam op waardoor ze terug een uitstekende sfeerbrenger was tijdens het gouden uurtje bij zonsondergang. 



Reacties

Populaire posts van deze blog

Flashback: 3 februari 2005 - 2025

Flashback: 9 januari 2004 - 2025

Flashback: 27 februari 2005 - 2025