Zondag, 26 juli 2026

 Zondag, 26 juli 2026

 Waar de weermodellen tot voor kort nog op een welkome dorstlesser hintten voor vandaag, bleek het opnieuw heel anders uit te draaien. De aangewakkerde west- noordwestenwind zorgde er al voor dat er geen broodnodige dauwdruppels werden gevormd en vervolgens

ging het dan van kwaad tot erger. De wind zwol tijdens de uren daarop flink aan en we leken in een soort van vroege herfststorm terecht te zijn gekomen maar dan zonder de regen. De fraaie Altocumulus- en Stratocumulusvelden werden gevolgd door Stratusbewolking en hoe dreigend ze er ook uitzagen, er viel geen regen uit. Handig gebruik makende van het absorptievermogen van het

kurkdroge Vlaanderen kon de vlagerige wind als een ervaren fiscus elke verborgen of achtergebleven waterdruppel meteen in beslag nemen. De koelte en de bewolking brachten geen soelaas en hier en daar zagen we in een exotische tuin zelfs al een cactus verschrompelen. Tegen de middag kwam de zon er terug af en toe door en zagen we boven

de Stratus flarden banden van Stratocumulus en Altocumulus wegtrekken naar het zuidoosten. De Stratusbewolking kwam vervolgens weer opzetten met wat lichte regen of motregen om een paar uur later terug plaats te maken voor opklaringen. Meer dan 0,2 mm leverde het niet op. Nu zagen we hierin Cumuliforme bewolking verschijnen en het was dus duidelijk dat het front al gepasseerd was. Er vielen nog een paar buitjes uit een paar grotere stapelwolken al

leverde dit niet meer dan 0,2 mm op. De wind spande nog verder aan tijdens deze buitjes en we zagen nu erg woelige wolkenluchten boven ons, in die mate dat men er bijna zeeziek van werd door gewoon naar boven naar de wolken te kijken. Pas tegen zonsondergang kwam de rust er weer een beetje in en zagen we vredig ogende Stratocumulusvelden voorbij trekken die mooi tot hun recht kwamen in het zachte avondlicht.