Flashback: 29 januari 2004 - 2025

Zaterdag, 29 januari 2005

Nadat we vanochtend nog geplaagd werden door laaghangende wolken en neveligheid, brak kort voor de middag de zon erdoor en evolueerden we vrij plots naar een aangenaam en zonnig weertype waarbij de temperaturen opliepen van 0,1 naar 6,1 graden. Aan de grond vroor het tot -1,7 waardoor plassen en vijvers opnieuw voorzien werden van een vers ijslaagje. De wind was opnieuw nadrukkelijker aanwezig met snelheden die opliepen tot 19 km/h wat voor een deel het wegtrekken van de lage bewolking verklaarde maar in de loop van de namiddag kwamen vanuit het noordoosten nieuwe wolken binnendrijven die uiteindelijk weer komaf maakten met de zon. Tot hiertoe bleven we echter van neerslag gespaard maar het ziet ernaar uit dat morgen opnieuw een sombere dag zal worden waarbij af en toe lichte neerslag zal vallen. Aan gezien de lucht niet al te koud is, zal van sneeuw voorlopig geen sprake zijn, althans niet wat Malderen betreft.

Zondag, 29 januari 2006

Door het snelle terugtrekken van de Franse depressie die ons gisterenavond wat isolerende bewolking toestuurde, is het kwik uiteindelijk toch nog vrij diep weggezakt, maar het bleef "zachter" dan gisterenochtend bij minima van -5,2 graden. De zon was al snel weer van de partij en had in tegenstelling tot gisteren geen wolkenvelden te vrezen, op een enkel plukjes Cirrus vertebratus na, maar deze raakte de zonneschijf niet eens. De noordoostelijke wind haalde bij dit alles snelheden tot 23 km/h maar kon hiermee niet verhinderen dat het kwik aardig wat winst boekte, zo kwamen we in de namiddag uit op een zachte 6,8 graden, op tegen de wind beschutte plaatsen en in de zon was het zelfs in T shirt aangenaam toeven. Het feit dat ijs en rijp slechts langzaam wegsmolten was te wijten aan de zeer droge aangevoerde lucht wat zich vertaalde in dauwpunten die niet eens boven de -8 graden uitstegen zodat verdampend smeltwater onmiddellijk weer aanvroor. Het einde van de winterprik is nog niet nabij zodat we zeker tot en met woensdag rustig en zonnig vriesweer voorgeschoteld krijgen, doch telkens met positieve maxima overdag. Later in deze periode lijken de kansen op nevel en mist nog steeds toe te nemen waardoor het niet zo'n slecht idee is om voluit te genieten van deze zeer zonnige winterdagen.

Maandag, 29 januari 2007

Somberheid troef: onder rugdekking van het hogedrukgebied net ten westen van ons werd het warmtefront dat gisteren reeds voor een stijgende temperatuur zorgde, volledig platgedrukt tot een uitgestrekte maar eerder dunne en vormeloze Stratusmassa. Erg veel kan er dan ook niet verteld worden over deze dag, al kon een kleine opklaring in de namiddag en een afwisseling van donkergrijze en lichtgrijze tinten door de dag heen deze smakeloze winterdag toch nog enigzins kruiden. Later op de avond toen het reeds donker was, kwamen er verse opklaringen binnendrijven waardoor we ook nog de maan aan onze collectie visuele waarnemingen van de dag kunnen toevoegen, maar erg veel kon dit niet goed maken. De temperaturen stonden er daarentegen letterlijk en figuurlijk erg positief tegenover met waarden tussen 7,6 en 10,6 graden, maar aan de minima zal nog geknabbeld worden want er komt geleidelijk wat koelere lucht binnenstromen vanuit het west- noordwesten, en dit met snelheden die vandaag opliepen tot 19,3 km/h. Spatjes motregen en verdwaalde regendruppeltjes leverden een schamele 0,2 mm op als neerslagtotaal.

ri 2008

Donderdag, 29 januari 2009

Bij een nog steeds heldere hemel is het kwik naar -4,2 graden gezonken. Geen strenge vrieskou dus, maar het witberijpte landschap oogde desondanks erg winters. Nog steeds waren er sluierwolken te zien die zich in het westen concentreerden door een storing die daar al een paar dagen lijkt vastgeroest te zitten. De zon kon echter nog uitbundig schijnen en zorgde voor ruim positieve maxima van 4,4 graden. Op schaduwrijke plaatsen bleef het echter gewoon doorvriezen terwijl het op andere plaatsen net een poolzomer leek waarbij enkel een dun laagje grond boven de stijfbevroren permafrost ontdooide. Tijdens de avond vroor alles meteen weer aan, maar bleef de luchttemperatuur verrassend genoeg nog tot rond 20H positief. Bovendien leek er aanvankelijk een wending te komen in de avondlijke afkoeling, toen er een flinterdunne laag Stratus/Stratocumulus voorbijdreef. De haast onzichtbare wolkenlaag was echter maar enkele meters dik en verdween na een uurtje volledig zodat de sterren en ijskristallen weer rustig konden verderschitteren. De overige elementen die deze winterdag karakteriseerden waren een oost- zuidoostelijk briesje tot 12,9km/h en een neerslagtotaal van 0,0 mm.

Vrijdag, 29 januari 2010

Dankzij de hernieuwde wolkeninvasie zijn we afgelopen nacht van vorstige toestanden gespaard gebleven. De combinatie van wolken, regenbuien en polaire luchtstromingen zorgde er echter voor dat het alles behalve gezellig toeven was in de bui(t)enlucht. De temperaturen lagen bovendien maar net boven het vriespunt terwijl de neerslag tijdens zwaardere buien uit smeltende sneeuw bestond. Het gure en winderige weer hield zowat de ganse dag aan, maar vanuit het noorden koelde het verder af zodat er in Nederland plaatselijk reeds een sneeuwdekje werd gevormd. Samen met deze koelere lucht werden er ook opklaringen aangevoerd, maar in Malderen was hier niet veel meer dan wat lichtere kleurentinten van te zien in de grijze wolkenlaag. De wind draaide geleidelijk naar het noorden terwijl de maximale snelheid van 33,8 km/h uit west- zuidwestelijke richting werd gemeten, en de temperatuur steeg met veel moeite naar 4,2 graden. De opklaringen veroverden tijdens de avond ook de rest van de Benelux zodat de gure en troosteloze herfstdag alsnog in schoonheid konden afsluiten. Het kwik dook hierdoor echter onder het vriespunt, en de volgende lading buien die ons later op de avond bereikte, bracht ons dan ook sneeuw die deze keer bleef liggen. De sneeuval was erg intens met opvallend dikke vlokken, maar werd voorafgegaan door een vrij lange periode van regen en stofhagel voordat er werd overgeschakeld op witte producten. Nadat er een dekje van ongeveer een centimeter gevormd werd, werd het weer droog en zakte het tijdelijk weer naar 0 graden gestegen kwik verder weg naar de uiteindelijke minima van -0,1 graden. We sloten af met een neerslagtotaal van 6,4 mm, maar aangezien een klein deel van de neerslag uit droge sneeuw bestond, ligt de werkelijke waarde wellicht een fractie hoger. Nieuwe sneeuwbuien uit een troglijn stevenen ondertussen op Malderen af, maar het lijkt erop dat deze ons niet meer voor middernacht zullen bereiken. Niettemin zijn de verwachte hoeveelheden sneeuw best wel indrukwekkend te noemen...

Zaterdag, 29 januari 2011

Onder de heldere hemel is het afgelopen nacht nog verder afgekoeld en kregen we vanochtend af te rekenen met matige vorst die zich bij minima van -5,0 graden manifesteerde. Daarna volgde een zonovergoten winterdag met lentetrekjes terwijl we van achter glas zelfs van zomertrekjes konden spreken. Wie zich aan de verkeerde kant van dat glas bevond, moest echter opboksen tegen een venijnige noord- noordoostenwind die het door de uitdrogende lucht en de windsnelheden tot 20,9 km/h bijtend koud liet aanvoelen. Het kwik bleef dan ook flink achter al werd er door toedoen van het tuineffect nog 4,3 graden gemeten. De azuurblauwe hemel werd vooral na de middag af en toe onderbroken door een paar Cumulus fractus wolkjes die echter weinig afbreuk deden aan het fraaie weertype. Pas na zonsondergang kregen we met meer en uitgestrektere wolkenvelden te maken die de afkoeling tijdens de avond een beetje konden afremmen. Het neerslagtotaal bleef uiteraard beperkt tot 0,0 mm.

Zondag, 29 januari 2012

De temperatuur is afgelopen nacht rond het vriespunt blijven schommelen en het is de hele tijd betrokken gebleven. Ook overdag bleef een egaal Stratusdek alles in haar kille greep houden en het temperatuursverloop was op zijn minst saai te noemen met -0,7 als minimum en 1,7 graden als maximumwaarde. Wind stond er nauwelijks met 17,7 km uit het noord- noordoosten als uitschieter. Op het einde van de namiddag dook het kwik onder het vriespunt en konden we de eerste kristallen zien ontstaan. Maar ook toen bleef het grijs en betrokken en 's avonds kwam daar geen verandering in. De minima werden kort voor middernacht bereikt. Neerslag is er niet meer gevallen ondanks de aanwezigheid van sneeuwzones in het oosten van de Benelux dus we konden 0,0 mm bijschrijven als dagtotaal.

Dinsdag, 29 januari 2013

Het was vanochtend boterzacht, maar toch was de lente ver te zoeken want het enige dat we vrolijk hoorden fluiten waren de windvlagen die eerder aan herfst deden denken. De slagregens gingen tijdelijk over in een miezerige motregen om tijdens de voormiddag terug over te gaan in zware regenval. Wel werd het steeds zachter en de minima werden dan ook al kort na middernacht bereikt met 8,6 graden. Na de middag braken er terug een aantal drogere perioden aan, maar van de regen waren we nog lang niet verlost aangezien de als koufront over ons trekkende regenzone ondertussen weer aan een opmars naar het noorden als warmtefront is begonnen. De windvlagen bleven aanhouden en er werden snelheden tot 51,5 km/h uit het west- zuidwesten gehaald. Naar de avond toe kwamen we in de opklaringen ten zuiden van het warmtefront terecht en leek die lente toch een aantal stappen dichterbij te zijn gekomen. Ware het niet dat het ondertussen al donker was en slechts weinigen ze opmerkten. Korte tijd later sloot de bewolking zich weer en ging het motregenen. Samen met de krachtige wind zorgde dit voor indrukwekkende taferelen waarbij we dichte gordijnen van fijne waterdruppeltjes vrijwel horizontaal langs de straatverlichting zagen vliegen. De windsnelheden leken hierdoor nog hoger dan ze in werkelijkheid waren zodat de actief weerliefhebbers onder ons ruimschoots aan hun trekken kwamen. Ondertussen werd er steeds zachtere lucht aangevoerd en de maxima werden dan ook pas 's avonds bereikt met 13,0 graden. De regen en motregen waren op het einde van de avond reeds goed voor een dagtotaal van 13,4 mm.

Woensdag, 29 januari 2014

-----

Donderdag, 29 januari 2015

Nieuwe buien zijn er tijdens de nacht niet meer aan te pas gekomen, en onder een heldere hemel koelde het af tot ... graden. De grond was hierbij aangevroren en er lagen verraderlijk gladde ijsplekken. Toch voelde het niet echt koud aan, en dat was vooral te danken aan de wind die in het begin van de ochtend erg zwak was. Maar de woorden van deze zin waren nog maar amper koud of ze werden nog verder afgekoeld door een nijdige westelijke wind die de gevoelstemperaturen meteen een graad of tien naar beneden joegen. De buien die voorspeld waren bleven overdag uit dankzij de schaduwwerking van Engeland waardoor we een vrij mooi winterweertje kregen met Cumulus fractus bewolking en opklaringen met de bijhorende zonneschijn. Hierdoor voelden de lage maxima van ... graden nog aangenaam aan op beschutte plekjes tijdens de zonnige intermezzos. Op het einde van de namiddag dreef er dichte Cumulus fractus bewolking binnen die aaneengesloten was tot Stratus waardoor de duisternis in sombere omstandigheden over ons neerdaalde. Voorlopig bleef het droog en omstreeks 19H klaarde het weer op waarbij we de maan in een matte Altostratuslucht te zien kregen. Deze bewolking was meteen de voorbode van een neerslagzone die ons omstreeks 21H bereikte met aanvankelijk regen en later ook natte sneeuw. Een sneeuwdek werd er nog niet gevormd waardoor het vrij gemakkelijk was om het neerslagtotaal van ... mm op te tekenen.

Vrijdag, 29 januari 2016

Tijdens het tweede deel van de nacht zijn de dikke wolkenbanden van een volgende depressie over ons geschoven. Dit ging gepaard met heel veel wind die vooral uit zuidwestelijke richtingen kwam, en de aanvoer van toenemend zachtere lucht waardoor de minima van 3,5 graden al vroeg in de nacht werden bereikt. Wolkenbanden kan overigens best wel letterlijk genomen worden, want we kregen een erg bizarre vorm van Stratus bewolking te zien dich zich in zeer lange, evenwijdige banden had geschikt waarvan zowel het begin als het einde niet eens zichtbaar was. Het ging om Stratus undulatus bewolking, en de wolkenflarden die in de banden zaten verweven trokken aan een duizelingwekkend grote snelheid voorbij vanuit het zuidwesten. Met de krachtige, bijna stormachtige wind was dit natuurlijk geen wonder, een wind die het tamelijk fris liet aanvoelen bij maxima die op 9,7 graden zijn blijven steken. De bizarre wolkenstructuur bleef de hele dag door zichtbaar zonder enige verandering (de zonnekloppers onder ons moesten overigens niet hopen op strepen zonneschijn tussendoor want een dikke laag Altostratus bewolking erboven hield de boel potdicht). Omstreeks 15H in de namiddag werd de kleur van de banden donkerder en begon de lucht er zeer dreigend uit te zien vanuit het westen. Op de radar was echter niet veel neerslagactiviteit te zien en uiteindelijk was het slechts een veegje van lichte regen en motregen dat we in Malderen konden waarnemen. De wolkenbanden behoorden immers bij een minder actieve neerslagzone die de aangekondigde "zondvloed" dit weekend voorafgaat. Tijdens de avond kwamen we tussen beide systemen terecht en werd het terug droger al bleef het zwaarbewolkt tot betrokken. De bewolking bestond toen vooral uit Altostratus met Stratus fractus eronder terwijl er later op de avond af en toe een druppeltje motregen leek uit te vallen. Het neerslagtotaal is op 0,0 mm uitgekomen.

Zondag, 29 januari 2017

Het is tijdens de nacht weer afgekoeld tot 3,8 graden warbij de vorstgrens vooral aan de grond weer vrij dichtbij kwam. Voor de rest was het echter een en al lente wat de klok sloeg en door het binnenstromen van vochtigere lucht stegen de dauwpunten waardoor er van het ijs al snel niet veel meer overbleef. De bewolking bestond vooral uit Stratus fractus en soms wat Cirrus terwijl de zon het het grootste deel van de tijd voor het zeggen had. Bij een aanwakkerende, naar zuidwestelijke richtingen ruimende wind warmde het op tot aangename maxima van 5,5 graden. Halverwege de namiddag leek er dan toch een einde te komen aan het zonnige en zachte lenteweer, toen er opeens een gebied met zeer dicht op elkaar zittende Stratus fractus wolken binnendreef vanuit het zuidwesten. Daarna volgden er weer wat opklaringen maar zagen we in de hogere luchtlagen afwisselend Cirrostratusvelden en Altocumulusvelden voorbijdrijven. Deze bewolking concentreerde zich vooral in het westen van waaruit een storing in onze richting kwam opzetten. In die richting was ook dikkere Cirrostratus en Altostratus te zien. De zon kreeg het hierdoor moeilijk, maar de zachte maxima konden ze ons in ieder geval niet meer afpakken. Tijdens de avond bleef het aanvankelijk rustig op de goed voelbare zuidwestenwind na, maar opeens begon het vanuit het niets te stortregenen. Dit werd gevolgd door een periode van afwisselend matige of vrij zware regenval, al was niet duidelijk wat het uiteindelijke dagtotaal werd daar de neerslag na middernacht bleef verder duren. In ieder geval werden de laatste ijsresten hierdoor erg snel weggespoeld waardoor er van de afgelopen vorstperiode niet veel meer te zien was, zeker voor mensen die zich niet met exotische planten bezig houden. Door de bewolking en de zachte wind koelde het tijdens de avond en nacht maar langzaam af.

Maandag, 29 januari 2018

We bevonden ons aan de voorzijde van een oprukkend koufront, maar ook hier was het nog steeds even grijs en somber. Wel was het weer droog en met de zachte temperaturen die zich tussen 5,0 en 10,2 graden ophielden was het nog een aangenaam weertje voor diverse buitenactiviteiten. Behalve de krant lezen misschien, want door de nijdige westenwind werd deze onherroepelijk aan flarden gescheurd. Omstreeks 17h was het dan zover en bereikten de eerste regens ons, al stelde het allemaal niet veel voor en werd de grond er amper nat van. Dit veranderde omstreeks 21h30 toen we opeens in een felle wolkbreuk terechtkwamen die de meeste klassieke zomeronweders aardig liet verbleken qua intensiteit. Maar toch leidde dit niet tot een Bijbelse zondvloed want de stortbui hield nog geen minuut aan waardoor het neerslagtotaal dan toch nog beperkt bleef tot 4,1 mm (waar het gedruppel van gisteren ook nog bijzit).

Dinsdag, 29 januari 2019

 We bevonden ons in een stabiele zone tussen de wegtrekkende buien in het oosten en een actieve neerslagzone boven Frankrijk. Hier konden we ons aan een zonnig weertype verwachten en het vertaalde zich ook in frisse minima van -1,4 graden. Her en der was een ijspelletje op plassen en vijvers te zien of wat rijp in de gazons (zij het zeer beperkt). Dit ijs smolt overdag slechts gedeeltelijk want de maxima bleven op 4,6 graden steken en de dauwpunten waren het grootste deel van de tijd negatief. Wat we ook konden verwachten in deze setting was de aanwezigheid van Cirrus en Cirrostratus uit de naderende depressie. Deze bewolking was het dikste in het zuidwesten en ging daar later over in dreigende Altostratus met Altocumulusbanken eronder. Het zuidoostelijke briesje voelde waterkoud aan en het was dan ook een dag die vooral achter glas vriendelijk was. Na zonsondergang kwamen er uit het westen van het land meldingen binnen van motregen doch in Frankrijk waren er meldingen van motregen die overging in sneeuw dus de ochtendspits mag voor morgen alvast haar borst nat maken. In Malderen bleef het nog droog en konden we dus met 0,0 mm afsluiten.  

Woensdag, 29 januari 2020

 Het is tijdens de nacht weer opgeklaard en de minima zijn op 1,7 graden uit gekomen. Er zijn geen buien meer gepasseerd en overdag zorgde toenemende warmte advectie ervoor dat er ook maar nauwelijks nieuwe exemplaren ontstonden. Wel ontstond er al snel Cumulus fractus bewolking na een helder intermezzo en kreeg de zon het dus bij momenten erg lastig. In de polaire lucht haalden we nog maxima van 8,1 graden terwijl er een west- noordwestelijk briesje stond. Na de middag werden de blauwe kleuren fletser en dreef er Cirrostratus en Altostratus binnen, die echter niet aaneengesloten was en werd gevolgd door opklaringen en dan weer een veld sluierbewolking. Dit was het warmtefront dat ons de komende dagen weer met ultrazachte temperaturen maar ook met regen zal opzadelen. Voor vandaag was het zover nog niet en we hielden het dus droog met 0,0 mm als dagtotaal terwijl er tijdens de avond weer brede opklaringen ontstonden tussen de weinig overtuigende sluierbewolking.

Vrijdag, 29 januari 2021

We bevonden ons in zeer zachte lucht maar deze ging aanvankelijk samen met regen en motregen uit een storing die veel koudere lucht in het noordoosten begrensde. Deze leek min of meer ter plaatse te blijven zwalpen maar met veel moeite kwam ze dan toch voldoende ver ten noordoosten van ons terecht zodat we tijdelijk konden genieten van zeer zacht en droog weer bij temperaturen die naar 11,0 graden stegen. Wel bleef het uitermate somber met Stratus en Stratus fractus bewolking die er soms nog dreigend uitzag. Ondertussen bleef die koude lucht niet bij de pakken zitten en begon ze dan toch aan een geleidelijke opmars in zuidwestelijke richting. De regen bereikte ons dus weer en later op de avond zette ook de afkoeling zich in. Als was dat voorlopig nog erg beperkt met uiteindelijke minima van 8,1 graden. Met 5,5 mm was er aan regenwater weer geen gebrek vandaag.

Zaterdag, 29 januari 2022

De bewolking is tijdens de nacht weer overgegaan in Stratocumulus die in dichte rollen opeen gepakt zat. In het zuiden was er een neiging tot opklaringen en naarmate de uren verstreken konden deze zich uitbreiden naar Malderen waardoor we ook hier tijdelijk van zonnige momenten konden genieten. Het deed zelfs een beetje aan lente denken met een zwak westelijk briesje erbij en temperaturen die nog konden stijgen van 5,4 naar 12,0 graden. Maar de wolken lieten dit niet zomaar gebeuren en tijdens de namiddag begonnen ze weer op te rukken vanuit het westen waardoor deze dag alsnog zwaarbewolkt eindigde.  De resterende opklaringen zorgden voor een fraaie zonsondergang in warme kleuren waarna nieuwe, bredere opklaringen tijdens de late avond voor een snelle afkoeling zorgden. De wolkenvelden waren niet in staat om enige neerslag te lossen waardoor we het opnieuw bij een beperkt dagtotaal van 0,0 mm konden houden. 

Zondag, 29 januari 2023

Vanuit het noordwesten is er opnieuw Stratus bewolking komen opzetten. Dit was overigens gisterenavond al het geval in grote delen van Nederland en het uiterste noordwesten van België. Maar tegen de ochtend had de bewolking bijna alle gebieden veroverd en een van de gevolgen was een stijgende temperatuur doordat de nachtelijke uitstraling een halt werd toegeroepen. Bij het krieken van de dag lag er niettemin flink wat ijs dat zich voor en aan het begin van de wolkeninvasie nog heeft kunnen vormen bij temperaturen die tijdens de nacht nog naar -3,8 graden zijn gezakt. Daarna was het dan al kilte en somberheid wat de klok sloeg. Tussen twee dikkere lagen Stratus door ging de bewolking tijdens de voormiddag eventjes over in Stratocumulus en leek het alsof de zon er toch nog zou willen doorbreken, maar het was weer een van de situaties die we de voorbije week zo dikwijls hebben gezien en waarbij het dus op niets uitdraaide. En ook nu werd de bewolking dus al snel weer dikker terwijl we de zon zo goed als niet te zien kregen. Het was nu wachten tot een volgende poging van de zon om door te breken ergens halverwege de namiddag. Ook toen ging de bewolking weer even over in Stratocumulus en nu konden we zelfs even de omtrek van de zon herkennen tussen twee Stratocumulusplakken in. Dit werd dan eveneens afgestraft met dikkere bewolking en het enige dat ons nog een beetje hoopvol kon stemmen was dat het licht dat doorheen de bewolking straalt toch al wat feller begint te worden en de eerste tekenen van de aanstaande lente er dus in beginnen te komen. Na zonsondergang werd de bewolking zo dik dat het eventjes ging motregenen al werd het snel weer droog en stelde het met 0,0 mm niets voor in vergelijking met grote delen van Nederland waar men vandaag blijkbaar met langdurige motregen te maken kreeg. Met die wolken en neerslag werd merkbaar zachtere lucht aangevoerd wat het kwik op maxima van 4,5 graden bracht. Niettemin bleef het kil aanvoelen want de noordwestenwind is weer wat aangetrokken en er is ook geen zon geweest die onze kamers en objecten in de buitenlucht heeft kunnen opwarmen. 

Maandag, 29 januari 2024

 Hoewel het tijdens de nacht weer flink is kunnen gaan afkoelen, lagen de minima toch iets hoger dan de weerberichten hadden verwacht. Dit kwam grotendeels door de sluierbewolking die nog vrij dik is gebleven/ geworden. We kwamen zo uit op 5,5 graden. De sluierwolken zorgden samen met enkele uitsneeuwende toefjes Altocumulus voor sfeervolle uitzichten en er waren ook warme schemeringskleuren te zien die alles in vuur en vlam leken te zetten. Overdag leek het net als gisteren weer een echte voorjaarsdag te zijn. Het kwik zocht moeiteloos de dubbele cijfers op en uiteindelijk haalden we 12,3 graden tijdens de namiddag. De zon dook af en toe weg achter een flinke contrail of een dikker plakje sluierbewolking, iets dat we vooral tijdens de voormiddag regelmatig zagen gebeuren. Tijdens de namiddag was de bewolking duidelijk het dunste en de zon dus op haar felste. Althans tijdens de eerste helft ervan want daarna begon er toch meer en meer Altostratus binnen te lopen en kreeg de zon het moeilijker. Deze bewolking werd nog wat later terug dunner maar de zon stond ondertussen al wat lager waardoor we er niet meer zoveel aan hadden buiten de sfeervolle schemeringskleuren die we bij zonsondergang te zien kregen. De avond verliep deels door het zachte luchttransport en deels door de terug toenemende bewolking eveneens in zachte omstandigheden en we hielden het droog ondanks de nadering van een storing vanuit het westen. We eindigden dus met een neerslagtotaal van 0,0 mm. 

Woensdag, 29 januari 2025

 Aan bewolking was er ook vanmorgen geen gebrek, maar toch zijn er enkele gaatjes in gevallen en was het nu eerder een mix van Stratocumulus en Stratus fractus waar we tegenaan keken. De wind is bij dit alles naar het westen tot zuidwesten geruimd en er werd wat koelere zeelucht aangevoerd. Blijkbaar arriveerde de nieuwe luchtsoort omstreeks 4H in de nacht, waar een knikje te zien is in het temperatuursverloop. Niet dat het daarmee koud werd want we kwamen nog niet beneden de 6,8 graden uit. Tijdens de voormiddag ging de afwisseling van opklaringen en wolkenvelden verder en begon het terug langzaam op te warmen door de dagelijkse gang, daarbij geholpen door korte streepjes zonneschijn die echter nooit langer dan 25 tot 30 seconden per stuk duurden. Somberheid was dus nog steeds troef en het zou tot vlak voor de middag duren eer we de maxima van afgelopen nacht weer bereikten. Daarna verschenen er dan toch nog opklaringen, al was dit deels het werk van een volgende depressies die haar regenzones reeds op missie naar Malderen heeft gestuurd. De hogere luchtlagen begonnen dus al vol te lopen met Cirrostratusbewolking tegen dat de eerste echte opklaringen goed en wel verschenen waren. Maar iedere streepje zonneschijn is welkom natuurlijk en het zag er hoe dan ook best wel vriendelijk uit met een slechts lichtjes verzwakt zonnetje in de melkachtige en versluierde hemel. Na pakweg een uurtje ging de sluierbewolking over in Altostratus translucidus en zwakte de zon verder af terwijl ze nog steeds af en toe achter een overgebleven wolkenflard of Stratocumulusbank wegdook. De zonneschijn was nog voldoende om de maxima van afgelopen nacht scherp te stellen en zo haalden we omstreeks 14H15 nog 9,6 graden. Tegen het einde van de namiddag was de bewolking al flink aangedikt en nog voor het volledig donker was begonnen de eerste regendruppels weer te vallen. Dit was het begin van een kletsnatte en tamelijk winderige avond waarin de tellers verder werden aangevuld tot 2,2 mm. Met die regen kwam er ook koelere lucht binnen en net als de maxima werden dus ook de minima nog een tweede keer bereikt en scherp gesteld met uiteindelijk 6,4 graden. De regen begon tijdens de nacht weer wat af te nemen nu we achter de eerste set fronten zijn terecht gekomen en in de 'buik' van de depressie weer opklaringen (maar ook nog buien) zagen naderen op de satellietbeelden.