Flashback: 30 maart 2005 - 2025

Woensdag, 30 maart 2005

Degenen die er vandaag vroeg genoeg bij waren, konden, althans te Malderen, nog enkele opklaringen meepikken, maar enkele uren na de aanvang van de daglichtperiode was het afgelopen met de zon en sloot het wolkendek zich als een graf boven ons. Er volgden enkele lichte regenbuien die op sommige momenten overgingen in meer continue regen terwijl het later tegen de avond droger werd, doch het wolkendek bleef gesloten en het bleef uitermate somber en duister voor de rest van de daglichtperiode. We kunnen het hierbij als positief beschouwen dat het zacht bleef bij temperaturen tussen 10,2 en 15,7 graden en de neerslag beperkt bleef tot 0,4 mm. De wind kwam hierbij uit het zuidwesten tot max. 19 km/h. Boosdoener van dit troosteloze weer is een hogedrukgebied ten oosten van ons die de voortgang van het weer volledig blokkeert waardoor wolken, regen of buien lang boven onze streken blijven hangen. Dit hogedrukgebied blijft nog tot en met het weekend in onze buurt maar de isobaren gaan wat dichter opeen liggen de komende dagen waardoor er alleszins al wat beweging komt in de atmosfeer en het weer wisselvalliger wordt. Vooral morgen kunnen er nog buien vallen, maar daarna blijft het droog tot zondag waarna we vanaf maandag actievere regenzones en een sterk windveld over ons gaan krijgen, aanvankelijk uit het zuidwesten, later meer ruimend naar het westen.

Donderdag, 30 maart 2006

Aan regenwater was er vandaag zeker geen gebrek. Het natte goedje stroomde reeds vanochtend in niet onaardige hoeveelheden uit op het Malderse grondgebied (en tot ver daarbuiten) terwijl daar in de loop van de dag weinig verandering in kwam. De boosdoener was een stabiele golf die over het land trok, een situatie die in de zomer garant zou staan voor zeer zwaar onweer maar ook nu reeds in staat was om flinke neerslaghoeveelheden op te wekken. Kort na de middag werd het even droger toen we in de subtropische lucht onder de golf terechtkwamen maar al snel kwamen we in de koufrontzijde terecht en kregen we de grootste neerslaghoeveelheden te verwerken. Alles bijeen leverde dit 8,0 mm regen op, maar daar zou de komende uren nog wat kunnen bijkomen. De neerslagzone bracht ook zachtere lucht naar Malderen, wat zich vertaalde in temperaturen die opliepen naar 9,1 tot 14, 9 graden maar daar moesten we wel een erg nijdige zuidwestelijke wind bijnemen die er snelheden tot maarliefst 50 km/h wist uit te persen. Na de postfrontale opklaringen waarin we komende nacht tijdelijk kunnen herademen krijgen we morgen weer een zeer grillig weertype te verwerken door toedoen van een tot 130 kts aantrekkende jet die de buienactiviteit samen met de thermische zonne-instraling flink zal aanzwengelen. Dat dit her en der voor onweer, hagel en rukwinden zal zorgen staat buiten kijf maar toch mogen we hierdoor niet vergeten te genieten van de zachte luchtaanvoer want na het weekend wordt er gespeculeerd op een heuse koudegolf waarbij de temperaturen voor een lange periode zelfs overdag beneden de vijf graden zullen blijven. Een stijgende luchtdruk in combinatie met luchtaanvoer uit het Noordzeegebied verhoogt bovendien het risico op uitspreidende wolkenvelden, resulterend in somber en kil nawinterweer met novemberiaanse allures...

Vrijdag, 30 maart 2007

Tijdens de vroege ochtend waren er op het Belgische grondgebied verschillende buitjes actief, de ene al wat zwaarder dan de andere. Te Malderen viel eveneens wat lichte regen uit een volledig betrokken hemel. Het weersbeeld veranderde weinig door toedoen van een verzwakkend koufront dat boven België blijft slingeren, maar uiteindelijk werd het langzaam droger terwijl er na de middag schuchtere opklaringen binnendreven die zich langzaam maar zeker verder uitbreidden over het luchtruim. Hoewel de bewolking prominent aanwezig bleef, werd de namiddag gekenmerkt door een vrij mooi lenteweertje. Ook tijdens de avond was het een komen en gaan van flinke wolkenvelden waaruit zelfs nog een paar buitjes vielen te Malderen. We kwamen alzo uit op 1,2 mm neerslag, en dit alles geschiedde bij temperaturen tussen 3,7 en 14,3 graden, en een oostelijk briesje tot 16,1 km/h.

Zondag, 30 maart 2008

Een van de vele overgangen naar dikkere bewolking waarmee we gisteren kennismaakten, bleek vanochtend toch nog gemeend te zijn: het begon te regenen aan een vrij hoge intensiteit, en na een poosje kwam het zelfs tot licht onweer te Malderen. Na het onweer waren er fraaie aambeeldvormige wolkenstructuren te zien die zich in een lijn hadden gegroepeerd (koufront) maar aan de achterzijde ervan was er nog een gesloten laag van Altostratusbewolking zodat hun typische spierwitte kleur werd ingeruild met een dramatisch ogende, donkergrijze variant. Droog werd het zeker niet want er stonden nog diverse buien op het programma terwijl het ook tussen de buien door nog lichtjes bleef nadruppelen bij hooguit een zwak waterzonnetje (Altostratus translucidus). Na de middag ging de buienactiviteit er geleidelijk uit, maar dit bleek slechts een adempauze want een reeks vrij intense buien met opvallend dikke druppels deed tijdens de avond weer haar intrede. Hoewel we de zon weinig te zien kregen, oogde de samenstelling van de bewolking enigzins zomers door de aanwezigheid van Stratocumulus- en Altocumulus castellanus die aan dreigend warmte- onweer deed denken. Het was echter alleen maar visueel want met 10,7 tot 12,2 graden hoefden we zeker geen rekening te houden met warmte- onweders. Het was eerder rustig vandaag met windsnelheden tot 35,4 km/h uit het zuid- zuidwesten en op het einde van de avond werd het weer droog. Het neerslagtotaal had toen reeds 1,8 mm bereikt.

Maandag, 30 maart 2009

Net als gisteren konden we vanochtend weer genieten van een strakblauwe, wolkeloze hemel. Al was dat genieten een relatief begrip, want bij temperaturen die naar -1,9 graden waren weggezakt waanden we ons terug in de winter. Het ochtendlandschap lag er dan ook flink berijpt bij, al kon de zon meteen ingrijpen om alles in een oogwenk te ontdooien. Er volgden enkele uurtjes van ononderbroken zonneschijn waarbij de diepblauwe kleur van het luchtruim echter langzaam vervaagde. Er kwam op grote hoogte immers meer vocht binnengestroomd, wat tevens zichtbaar werd aan de vliegtuigstrepen die niet meer oplosten. Kort voor de middag werd duidelijk dat ook de onderste luchtlagen heel wat vocht hebben opgeraapt, want er ontstonden plotseling stapelwolkjes. Op een tijdspanne van slechts enkele minuten werden er ettelijke honderden van deze wolkjes gevormd waardoor we op zijn minst van een plotse weersomslag kunnen spreken. Gelukkig betrof het slechts onschuldige Cumulus humilis, waardoor we ook daarna nog ruimschoots van de zon konden genieten. Dit konden we bij maxima van 13,9 graden doen, terwijl er een west- noordwestelijk briesje opstak met snelheden tot 20,9 km/h. Het bleef bovendien droog dankzij de beschermende werking van een hogedrukgebiedje dat via onze streken naar het noordoosten trok. Na de middag organiseerden de wolkjes zich bijna overal in west- Europa in lange 'straten' die evenwijdig met de windrichting liepen, zodat het hogedrukgebiedje op een unieke manier zichtbaar werd op de satellietbeelden. Naar de avond toe werd er Cirrostratus gevormd waardoor de hemel en melkachtig uitzicht kreeg, terwijl de stapelwolkjes zich verder ontwikkelden en overgingen in Stratocumulus. Op sommige momenten zag dit er behoorlijk dreigend uit, maar het bleef droog terwijl de bewolking na zonsondergang weer grotendeels oploste. Wat overbleef waren vooral sluierwolken die de afkoeling tijdens de avond nog een beetje konden afremmen. Tegen het einde van de dag bedroeg het neerslagtotaal 0,0 mm.

Dinsdag, 30 maart 2010

Het naderende koufront heeft afgelopen nacht nog verschillende buien opgewekt, maar voor zover bekend is het in Malderen niet meer tot onweer gekomen. Wel was het erg zacht door de bewolking en de nog niet volledig verdreven warme lucht. De minima zouden dus pas later op de dag bereikt worden en aan de voorzijde van het koufront konden we na zonsopgang zelfs nog wat vluchtige zonnestraaltjes meepikken. Vanuit het zuidwesten werd de bewolking vervolgens al snel dikker en de regen maakte korte tijd later haar opwachting. De bewolking bestond uit een vrij scherp begrensde laag Altostratus, geflankeerd door golvende Stratocumulus- en Altocumulusbanken, waardoor het er enige tijd behoorlijk dreigend uitzag. De regen hadden we tegen de middag reeds achter de rug en we kregen hierbij uitzicht op een meer egale laag Altostratus translucidus waaronder veel Stratocumulus en een aantal flinke stapelwolken zichtbaar waren. Er stroomde ondertussen koelere lucht binnen, maar dit kon niet voorkomen dat we nog aangename maxima van 13,7 graden konden binnenrijven terwijl het tijdelijk droog werd. Wie hoopte op brede opklaringen achter het front kwam echter bedrogen uit, want net ten zuidwesten van ons lag nog iets klaar dat op een back bent- occlusie leek, en deze zorgde voor de aanvoer van meer Altostratus en Stratocumulusbewolking. De neerslag hieruit bereikte ons op het einde van de namiddag, maar werd korte tijd later gevolgd door nieuwe opklaringen. Na een korte, zonnige episode kregen we dan een volgende buienlijn te verwerken, die werd voorafgegaan door een indrukwekkende 'arcus' die met windstoten tot 46,7 km/h uit het zuid- zuidwesten over Malderen raasde. De neerslag was een stuk lichter dan het fenomenale vertoon van de wolkenband deed vermoeden, maar ze was in elk geval goed voelbaar voor wie er in zat. Net als de temperatuursdaling trouwens, want het kwik kelderde meteen van een twaalftal graden naar de uiteindelijke minima van 5,9 graden. Op andere plaatsen zowel in België als Nederland ging het er een stuk ruiger aan toe met hagel, felle rukwinden en onweer. De buienlijn werd kort na zonsondergang gevolgd door een aantal opklaringen waardoor het laatste schemerlicht zich nog een weg kon banen. Vanuit het zuiden kwamen ondertussen Cumulus fractus wolkjes opzetten die de aanloop vormen naar een erg wisselvallige buiendag die ons morgen te wachten staat. Vanavond hielden we het echter droog en bleef het neerslagtotaal op 2,2 mm steken.

Woensdag, 30 maart 2011

Voor het eerst sinds lang ontwaakten we vanochtend onder een betrokken hemel waarbij vooral Stratus en Stratocumulusbewolking zichtbaar was. Deze maakte tegen zonsopgang plaats voor een aantal opklaringen, maar de zonnekloppers hoefden zich zeker geen illusies (meer) te maken. Wolkenvelden bleven immers de hele dag door het weersbeeld bepalen terwijl het af en toe tot een lichte regenbui kwam. Amper voldoende om de bodem nat te maken, al kregen we tijdens de avond een aantal langdurige perioden van lichte of matige regenval te verwerken die echter alleen voor morgen zullen meetellen daar de teller om middernacht nog op 0,0 mm stond. De regen werd met een krachtige zuidwestenwind tot 30,6 km/h Malderen binnengeloodst en ging gepaard met erg dreigende wolkenluchten die echter geen onweer of dergelijks opleverden. De meeste neerslag had een frontaal karakter, in tegenstelling tot Nederland waar een aantal pittige buien tot ontwikkeling zijn gekomen die er vooral het oosten en het noordoosten van het land troffen. Door de bewolking en neerslag deden de temperaturen het niet zo goed met hooguit 14,3 graden, al voelde het door het vocht wat warmer aan. De minima waren overigens een stuk zachter dan we gewend zijn met 6,1 graden. Het betrokken, door de bewolking relatief zachte en licht regenachtige weertype bleef ook na zonsondergang voor de rest van de avond aanhouden.

Vrijdag, 30 maart 2012

Terwijl het 's ochtends vroeg nog helder was bij minima van 4,6 graden en toch hier en daar nog een krabber die werd bovengehaald, dreef er vanuit het noorden een enorm Stratocumulusveld binnen. Dit ging over in Stratus en er volgde een echt herfstweertje met grauwe kleuren en een onaangename kilte die zich bij maxima van 10,1 graden goed liet voelen. De vochtige en koude zeelucht werd door een noordwestenwind met snelheden tot 22,5 km/h op de transportband naar Malderen gezet. Tijdens het tweede deel van de namiddag kwam er meer structuur in de wolken en leek er wat onstabiliteit te ontstaan, wat zich later vertaalde in een aantal perioden van motregen. Tegen de avond kwam het zelfs tot echte regendruppels, maar geen enkele neerslagvorm slaagde erin de pluviometer in beweging te brengen. De omgeving lag er nog steeds droog bij en het dagtotaal sprak boekdelen met 0,0 mm.

Zaterdag, 30 maart 2013

Na een ijzige vriesnacht bij minima van -3,9 graden zag het er veelbelovend uit met mooie blauwe luchten, enkele stapelwolken en hartverwarmende zonneschijn. Maar de stapelwolken groeiden snel uit en er kwamen buien tot ontwikkeling. Op de ene plaats waren ze al heviger dan op de andere maar echt grote hoeveelheden zijn er in Malderen niet gevallen. Het hoogtepunt van de buienactiviteit volgde tijdens de namiddag en vroege avond terwijl er ook veel uitspreidende bewolking hing. We kregen de zon dus slechts sporadisch te zien en bovendien stond er een gure noordenwind die ons deed verlangen naar een lente   la 2007 of 2012 met haar snelheden tot 27,4 km/h. Het werd ook niet warmer dan 5,9 graden al leek de lente en zomer nu toch al een stapje dichterbij te komen doordat de sneeuw niet (lang) bleef liggen. Na zonsondergang keerde de rust terug in het weersgebeuren en ontstonden er breder wordende opklaringen die ons uiteraard weer naar een stevige vriesnacht zullen leiden bij de afnemende wind. We sloten af met een aavriezend neerslagtotaal van 0,0 mm.

Zondag, 30 maart 2014

De verwachtingen voor een zomerse lentedag waren vandaag hooggespannen met verschillende mensen die zelfs de 25+ in de mond durfden te nemen. Maar toen kwam de zon op en moesten we met lede ogen toezien hoe het Malderse luchtruim was volgelopen met Altostratus bewolking. Het was maar een waterig zonnetje dat we te zien kregen en tot overmaat van ramp bleek de bewolking pas op het einde van de nacht te zijn binnengelopen (een deel van het luchtruim was nog blauw in het noorden). De minima moesten hierdoor uit een diep dal van 5,9 graden omhoog klimmen en overdag zagen we dan dat zowel de zon als het kwik de grootste moeite hadden om die verhoopte 25+ waar te maken. Dit is uiteraard niet gelukt en we kwamen op hetzelfde niveau uit als gisteren met 21,8 graden. Tijdens het tweede deel van de namiddag kreeg de bewolking die al de hele tijd overging van Altostratus naar Cirrostratus en omgekeerd, gezelschap van Altocumulusbanken die vanuit het westen kwamen opgestoomd. Verdere gevolgen bleven uit en spoedig zou blijken dat de bewolking ook in ons voordeel kan werken, want er was tijdens de avond maar nauwelijks sprake van een afkoeling. Het bleef de hele tijd door comfortabel aanvoelen en zelfs tegen middernacht lagen de temperaturen nog boven de 15 graden. Wel is de bewolking veel dikker en dreigender geworden en zou het er zonder die hoge temperaturen zelfs uitgezien hebben als een doorsnee winterdag met kil en grijs weer. We sloten terug af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.

Maandag, 30 maart 2015

De dag begon met een lichtbewolkte hemel waarin Cumulus fractus te zien was bij minima van 6,1 graden. Het beloofde een zonnige dag te worden met sfeervolle stapelwolkjes, doch in de krachtige bovenstroming werd al snel Cirrostratusbewolking aangevoerd als voorbode van een volgende portie hemelwater. Aan de grond stond een nijdige west- noordwestenwind en de gevoelstemperaturen werden er flink door in toom gehouden, zeker toen de zon achter de sluierbewolking verdween. Hierbij viel overigens de z  r scherpe overgang van diepblauwe lucht naar dikke Cirrostratus bewolking op, zonder dat er sprake was van Cirrus of dunnere Cirrostratus voor deze zone uit. Onder de blauwe lucht dreven talrijke Cumuluswolken, en onder de snel oprukkende Cirrostratus verscheen dichte Stratus fractus en Stratocumulus bewolking waardoor we ook niet meer op het verzwakte zonnetje konden rekenen dat er eerst nog doorheen priemde. Toch was deze opkomende bewolking niet (meteen) de voorbode van slecht weer want na een paar uur werd de Cirrostratusbewolking weer dunner en loste ook de laaghangende bewolking op tot er alleen Cumulusbewolking overbleef. De rest van de namiddag en avond verliep dan ook uitgesproken rustig en zonnig waardoor we terug iets konden waarnemen dat een beetje op lentesfeer leek. Het warmde op tot 11,4 graden en de naar noordwestelijke richtingen gedraaide wind was nu nog slechts zwak. Tijdens de avond kwam er terug Cirrostratus bewolking binnendrijven die deze keer definitief overging in Altostratus. De regen volgde kort na zonsondergang zodat we het toch niet droog konden afsluiten vandaag met een neerslagtotaal van 0,2 mm.

Woensdag, 30 maart 2016

De opkomende regenzone zorgde ervoor dat het vanochtend weer zwaarbewolkt was, maar uiteindelijk bleek het een sterk afgezwakte storing te zijn die niet eens neerslag produceerde. De bijhorende bewolking, die vooral uit Altostratus en Stratus fractus bestond, hield ons zacht met minima van 7,6 graden. Het scheelde ook al een stuk dat de wind flink is afgezwakt terwijl ze naar west- zuidwestelijke richtingen is gekrompen en daarbij iets warmere lucht aanvoerde. In de loop van de voormiddag werd de sluierbewolking dunner en zagen we weer de blauwe lucht doorheen de overblijvende Cirrostratussluiers. De zon kwam er weer door al zorgde dit in de vrij vochtige atmosfeer voor de ontwikkeling van stapelwolken waardoor dit zeker geen zonovergoten dag werd. Als de zon er al door kwam , was ze bovendien nog erg zwak door de Cirrostratus en hier en daar nog steeds aanwezige Altostratus bewolking zodat we geen hogere maxima dan 13,7 graden hoefden te verwachten bij een gelukkig wel zwakke zuidwestenwind. Tijdens de late namiddag wilde de regenzone laten zien dat ze toch nog haar op de tanden heeft, en probeerde ze dikkere wolkenpakketten over ons te zenden. Maar steeds opnieuw ging de bewolking terug over in Cirrostratus waar de blauwe lucht doorheen te zien was. Het was wachten tot na zonsondergang toen de bewolking dan toch nog dikker begon te worden, en ook in de onderste luchtlagen zagen we nu flinke Cumuluswolken ontstaan. Dit zorgde later op de avond voor een pittige verrassing toen de stilte en de rust opeens werden verbroken door het oorverdovende geraas van dikke regendruppels en hagel uit een stortbui die ons overviel. Daarna volgden nog een paar van die buien al werden ze weer lichter en keerde de rust uiteindelijk weer. We zijn op een neerslagtotaal van ongeveer 1,0 mm uitgekomen.

Donderdag, 30 maart 2017

Vandaag is er een nieuw transport van subtropische lucht op gang gekomen waardoor we ons konden opmaken voor schitterend lenteweer. Voordat het zover was, moesten we wel nog flink wat ochtendkoelte trotseren. Hoewel de minima erg hoog waren voor de tijd van het jaar met 11,2 graden, voelde dit natuurlijk alles behalve hoogzomers aan en er hing ook nog redelijk wat bewolking die uit Stratocumulusvelden en Stratus fractus bestond. Door de tropische luchtaanvoer zat er nogal wat vocht in de atmosfeer waardoor we op warme kleurentinten werden getrakteerd bij zonsopgang en de weersfotografen dus weer wisten wat gedaan. Tijdens de voormiddag begonnen de laaghangende Stratocumulusvelden vanuit het zuiden op te lossen en kreeg de zon steeds meer kansen waardoor het steeds sneller ging opwarmen. Van de verkilde omstandigheden deze ochtend viel tegen de middag al helemaal niets meer te merken. In Nederland was het echter een ander verhaal want de warmste en droogste luchtmassa's arriveerden daar pas in de loop van de namiddag waardoor de dag daar grotendeels in zwaarbewolkte tot betrokken omstandigheden verliep. Ondertussen was er in Malderen geen laaghangende bewolking meer te zien maar door toedoen van overvloedige Cirrus en Cirrostratus bewolking was het daar zeker niet helder. Maar hoe dan ook, de zon kon daar erg vlot doorheen schijnen en dat zagen we ook aan de temperaturen die erg royaal uitpakten met maxima van 23,4 graden. Tijdens de late namiddag zagen we tijdelijk Altocumulus en Stratocumulus aan de westelijke horizon verschijnen, maar deze kon ons uiteindelijk nog niet bereiken. Bij dit alles stond er een zwakke tot matige bries uit zuid- zuidwestelijke richtingen en met momenten (zeker uit de wind) voelde het zelfs zwoel aan. De warmte bleef tijdens de avond vrij goed hangen waardoor de terrasjes weer gouden zaken konden doen. De pluviometers moesten echter met een droge keel op al dat drinkgenot toekijken met een dagtotaal van 0,0 mm, en ook de dreigende Altostratusbewolking die we in de laatste schemering in het westen zagen, veranderde daar niets aan.

Vrijdag, 30 maart 2018

Ook tijdens de nacht is het rustig en droog gebleven bij minima van 4,4 graden. Net als gisteren zagen we indrukwekkende Cirrusplukken op de radar en dito bewolking ten zuidwesten van ons. In het noordoosten was een band van Cirrus densus en fraaie Altocumulus undulatus te zien. Regen en felle buien leken in aantocht te zijn en dat waren ze ook. De bewolking nam geleidelijk toe in de loop van de dag en hoewel het nog een groot deel van de dag droog bleef bij maxima van 13,8 graden en een waterzonnetje, keerde het tij tegen de avond. Onder de Altostratus verscheen opeens pannus bewolking en later organiseerde dit zich tot een shelfcloudachtige structuur. Het leek een zwoele zomerse onweerssituatie te zijn maar opeens stak er een ijzige stormwind op uit het zuidwesten en leken de stortbuien waar ook een bliksemflits bijzat, enkel vanachter glas zomers. Tijdens de avond volgden meer buien met soms dreigende wolkenstructuren waarna het uiteindelijk droger en rustiger werd. We kwamen uit op een dagtotaal van 5,5 mm. 

Zaterdag, 30 maart 2019

 Het is afgekoeld tot 5,5 graden maar ondertussen zaten we in zachte, subtropische lucht en de zon was krachtig genoeg om het kwik nog meer omhoog te stuwen waardoor het een erg warme dag werd voor de tijd van het jaar. Overdag werden er weer stapelwolken gevormd en het was opnieuw de zomerse variant met hoge basissen en scherp afgetekende contouren. Het kwik kwam uit op een verbluffende 20,8 graden en de zachte wind kwam uit het zuid- zuidwesten. De kleuren waren tamelijk flets en zeker naar de avond toe werd het een erg nevelige soep die echter voor mooi, zacht licht zorgde waar onderandere de natuurfotografen zeker niet over zullen klagen. Vanuit het westen kwam echter andere bewolking opzetten die een andere groep mensen waarschijnlijk wel aan het klagen zal zetten. Het was namelijk Stratus en Stratus fractus bewolking met daartussen Stratocumulus gemengd. Het werd al snel grijs maar ondertussen was het alweer donker en zullen sommigen de bewolkingsinvasie wellicht niet eens hebben opgemerkt. Zelfs niet als het sterrenkijkers waren die later in de nacht weer de buitenlucht opzochten want de bewolking was toen opeens weer verdwenen. Ze heeft geen neerslag of andere sporen achtergelaten waardoor het dagtotaal zich al gemakkelijk liet raden met 0,0 mm. 

Maandag, 30 maart 2020

 De temperatuur is flink gedaald tijdens de nacht en doordat er nog wat wind is blijven staan, had die -1,9 graden al meteen een groot effect op de waterpartijen. Op sommige plaatsen lag er flink wat ijs op, en daarin leken hier en daar afdrukken van deels gesmolten sneeuwvlokken herkenbaar te zijn, wat erop lijkt te wijzen dat er toch nog een buitje moet gepasseerd zijn in de vroege ochtend. Hoe dan ook was er geen enkele bewolking meer te zien en in combinatie met de krachtige zon en weer tot rust gekomen atmosfeer zorgde dat nog voor een aardige lentesfeer. Een zwakke storing was echter vastberaden om daar verandering in te brengen en kort na de middag raakte het opeens volledig overtrokken met Stratocumulusvelden. Daarin zaten ook Cumuluswolken gebed en deze leverden een aantal lichte buitjes op waarvan de neerslag voor het grootste deel uit regen leek te bestaan. De vlak daarvoor bereikte maxima van 9,7 graden lieten dan ook niet veel ruimte voor sneeuw. Na de passage van deze storing kwamen we in buienlucht terecht en konden we genieten van fraaie Cumuluswolken in een diepblauwe lucht met velden Stratocumulus en een paar plukjes Cirrus ertussen. Al zat er weinig activiteit in de buien en klaarde het steeds meer op vanuit het noorden. Wel viel op dat de wolken reeds vrij geruime tijd voor zonsondergang een okertint kregen die overging in oranje wat toch weer de veel vochtigere luchtsoort verraadde tegenover de schrale toestanden afgelopen week. Het werd daarna helder maar omstreeks 21H30 dreven er opeens uitgestrekte Stratocumulusvelden binnen vanuit het noorden. Het bleef echter droog en later dreven er weer opklaringen binnen. Het neerslagtotaal van 0,0 mm zou dus toch nog kunnen gaan bevriezen komende nacht. 

Dinsdag, 30 maart 2021

Tijdens de ochtend was het nog frisjes bij 2,8 graden maar toch voelde het al aan als een prille zomerdag dankzij de diepblauwe luchten en de eerste zonnestralen die al meteen warm aanvoelden. Het kwik steeg snel de hoogte in en er was geen enkele bewolking te zien. Op wat cirrusplukken in het zuidoosten na dan want op hoogte leek daar wat vochtigere lucht voorbij te komen. Dit resulteerde in een wat bizar verschijnsel waarbij een UFO- achtige cirkel van Cirruswolken gedurende meer dan een uur zichtbaar was. Of hier meteorologische processen of een speciaal vliegtuigmanoeuvre aan te pas kwamen is niet duidelijk. Hoe dan ook werd de lucht weer droger op dat niveau waardoor de diepblauwe kleur terugkeerde. De zon was buitengewoon fel en het warmde op tot 24,0 graden. Wel zorgde de droge lucht in combinatie met een zuidwestelijk briesje ervoor dat het in de schaduw af en toe nog wat kil aanvoelde. De warmte bleef tijdens de avond lang hangen en het leek nu wel een mooie zomeravond te zijn wat bizar oogde met alle kale vegetatie die er stond in combinatie met de voorjaarsbloemen. Neerslag is er uiteraard niet meer van gekomen zodat we nog maar eens met 0,0 mm eindigden. 

Woensdag, 30 maart 2022

De aangekondigde weersomslag bleek nog mee te vallen (tot hiertoe) want de Altostratus en Cirrostratus velden die vanochtend hun opwachting maakten bij minima van 5,9 graden, waren dun en de zon wist daar al snel vlot doorheen te breken. Op de satellietbeelden konden we twee gordels van opklaringen ontwaren, eentje dat ons in Malderen vriendelijk weer bracht en eentje rond het midden van Nederland. En wat verder naar het noorden zagen we een storing die langzaam naar het zuiden wordt gedrukt en de overgang naar een heus winteroffensief met sneeuw en flink wat vorst zal voorafgaan. Vandaag was het dus nog zo ver niet en keken we net als de voorbije dagen weer tegen een versluierde lucht aan waarin Altocumulus undulatus en floccus te zien waren, typische bewolking aan de voorzijde van een koufront dus. Tijdens de namiddag werd de bewolking dikker vanuit het noorden en er stak ook een kille noordelijke bries op die het kwik tot staan bracht op 16,1 graden. Hoewel de neerslag pas voor vannacht werd berekend, zagen we tijdens de namiddag al de eerste valstrepen onder Stratus fractus hangen die zich onder de reeds aanwezige sluierbewolking ging ontwikkelen. En daaruit begon het dan toch al te druppelen. Eerst was dit aan een zeer lage intensiteit van een paar spatjes per minuut maar heel langzaam werd de neerslag intenser. Later in de avond werd het echter weer droog en zo konden we het dagtotaal dan toch nog beperkt houden tot 0,1 mm. Het bleef wel betrokken en de gure, aanwakkerende noordenwind wist het aankomende winteroffensief al op gepaste wijze in te leiden. 

Donderdag, 30 maart 2023

 Tijdens de vroege ochtend en afgelopen nacht kregen we nog met aanhoudende regen uit een wegtrekkend koufront te maken. Daarna was het echter een en al mooie wolkenluchten, transparante kleuren en diepblauwe opklaringen wat de klok sloeg. Altocumulus, Stratocumulus, Cirrus uncinus, floccus, densus, Cumulonimbus, allerlei vormen van Cumulus, pannus structuren, het zat er allemaal bij. Er waren ook spelbrekers aanwezig waaronder de erg venijnige zuidwestenwind en het geleidelijk binnen stromen van koelere lucht. Het was immers niet voor niets een koufront waarmee we afgelopen nacht te maken kregen. Het kwik bleef steken op 16,0 graden. Fellere regenbuien zorgden tijdens de late namiddag voor dipjes in de temperatuur maar de fraaie wolkenluchten mochten we houden tot omstreeks 18H. Toen begonnen de buien uit te sterven, de luchten fletser te worden en dreef er vanuit het zuidwesten Cirrostratus bewolking binnen op nadering van een (zeer) actieve regenzone. In de onderste luchtlagen dreef er nu plotseling veel Stratocumulus en Stratus fractus binnen waardoor het een stuk somberder ging ogen. Voorlopig bleef het nog droog en rustig maar als we de radar en satellietbeelden mogen geloven zal dat niet lang meer duren. Het neerslagtotaal voor vandaag bleef steken op 1,6 mm terwijl we de minima van 11,1 graden pas later in de avond bereikten. 

Zaterdag, 30 maart 2024

 Tijdens de nacht is de bewolking weer dikker geworden en is het flink gaan regenen. Bij het aanbreken van de dageraad keken we tegen een klassieke Nimbostratuslucht aan en de uren daarop volgde er een afwisseling van lichtere en zwaardere regenval waarbij we tegen de middag wel meer met motregen te maken kregen tussendoor. Er volgden al snel droge perioden waarbij we nog maxima van 10,9 graden konden aantikken al kregen we halverwege de namiddag terug met felle, buiige regen te maken die wellicht bij het koufront hoorde. Daarna volgde terug motregen en uiteindelijk werd het droog met een paar schuchtere opklaringen tenmidden van Stratocumulusvelden, Stratus fractus en wat rafelige Cumulus. Deze bewolking loste later op de avond verder op en dit zorgde door het wegvallen van de wind voor een versnelde afkoeling die ons in de buurt van de minima van 5,8 graden bracht. Er is uiteindelijk 6,2 mm regen gevallen. 

Zondag, 30 maart 2025

 Een zwak occlusiefront waar echter een venijnig windveld aan gekoppeld zat, zorgde voor een herfstachtige start. De bewolking bestond uit een rafelig aandoend dek van Stratus en het was volledig grijs. Neerslag viel er ook bij momenten, maar het ging vooral om salvo's van verdwaalde regendruppels die uiteindelijk niet meer dan 0,0 mm opleverden. Het is bij dit alles afgekoeld tot 6,6 graden. Van het windveld was aanvankelijk nog niet veel te merken, het was zelfs opvallend rustig vanochtend. Maar eens de zon wat hoger kwam en de thermiek dus werd aangedreven, ontstond er 'koppeling' met de snel stromende lucht op wat grotere hoogte en zo begon het ook op de begane grond erg winderig te worden. Het wolkendek brak open in de loop van de voormiddag en ging over in Cumulus. De opstijgende thermiekbellen zorgden voor het typische vlagerige karakter van de wind dat vooral tijdens de middag en namiddag uitgesproken was. De convectieve aard van de bewolking was opnieuw mooi te zien op de satellietbeelden, boven zee was het helder en een twintigtal kilometer landinwaarts lag de grens van deze Cumuluswolkjes die vooral in het oosten dicht op elkaar zaten. Door orografische werking langs de heuvels in het noorden van Schotland is er ook een hele trein met golvende rollen Stratocumulus te zien, en deze konden de hele afstand naar het Europese vasteland overbruggen waardoor ze ook over het midden van Nederland te zien waren. Om er in Malderen ook een glimp van op te vangen was de stroming echter te westelijk. Het bleef hier dus bij die stapelwolkjes die zich in een erg nevelige atmosfeer ontwikkelden. Waarschijnlijk was dit een gevolg van opwaaiend stof en verstuivend zeewater wat we wel vaker bij stormen zien. Er waren ook geregeld mooie stralenkransen te zien langs de wolken door deze nevel. Tijdens de avond verdween dit effect weer en losten de wolken ook grotendeels op. Al begon er later toch weer meer Stratocumulus binnen te sijpelen vanuit het noordwesten. Met maxima van 13,7 graden was het aan de frisse kant (al is het voor de tijd van het jaar zeker niet slecht), de krachtige wind deed het echter een stuk koeler aanvoelen. Na zonsondergang nam de wind snel af en keerde de rust weer in de snel afkoelende omgeving. Tegen middernacht zaten we al vlakbij de minima van vanochtend.