Dinsdag, 9 juni 2026

 Dinsdag, 9 juni 2026

 Het is tijdens de nacht verder uitgeklaard en we keken tegen de ochtend zowaar tegen een strakblauwe lucht aan. Maar de wind is nooit helemaal gaan liggen en begon bij het priemen van de eerste zonnestralen al gelijk weer aan te

wakkeren waardoor al snel duidelijk werd dat de zon dan wel terug was maar niet het zomerweer. En de aangevoerde lucht was nog steeds vochtig waardoor er binnen de kortste keren overal rafelige stapelwolken werden gevormd. De temperaturen zaten vrij laag (maar in de buurt van de klimatologische normen met 11,2 graden), zonder die wind was het waarschijnlijk wel een stuk minder geweest

doordat er nu nog luchtmenging was. Voor het gevoel was het nog kouder want er was natuurlijk een flinke 'windchill' in deze omstandigheden. Het leek er eerst op dat de stapelwolkjes tijd nodig zouden hebben om het hele luchtruim te veroveren, maar vanuit het

zuidwesten kwam er plots dikke Stratocumulus opzetten die nu voor somberheid en dikwijls voor dreigende luchten zorgde. Het leek alsof er spoedig flink wat regen zou vallen maar het bleef droog. Na een goed uurtje kregen we echter plots een verrassende weersomslag waarbij het eerst wat druppelde en de Stratocumulus bewolking plots helemaal verdween. Ze maakte plaats voor een diepblauwe lucht waarin de zon fel kon schijnen en ondanks de lage maxima van 18,4

graden voelde het zelfs met die vlagerige wind erbij zomers aan. En daarna kwam er nog een grotere verrassing: waar de Stratocumulusvelden eerst de indruk wekten dat de atmosfeer te stabiel was om buien te lossen, dreven er plots overal Cumulonimbuswolken binnen. In alle richtingen waren ijskappen te zien die zich fraai aftekenden tegen de diepblauwe lucht en het was op een gegeven moment de enige bewolking die we zagen. Ofwel was het dus een Cumulonimbuswolk ofwel was het blauwe lucht ofwel was het een stuk puin dat door de rukwinden werd meegesleurd. Iets anders was er in het Malderse luchtruim niet te zien. Na een tijdje kregen we ook weer 'normale' stapelwolken te zien maar de mix bleef zeer onstabiel ogen en uiteindelijk kwam het dan toch tot een stevige stortbui met flink wat onweer omstreeks 16H30. Daarna bleven de buienwolken komen en gaan al hielden we het in Malderen droog. Ook al plensde het tijdens het onweer zodanig dat we bijna van een wolkbreuk konden spreken, zorgde de korte duur van de bui ervoor dat er niet meer dan 2,4 mm is gevallen, de droogte bleef zich dus dapper verzetten in haar laatste verdedigingslinie. De opklaringen werden geleidelijk breder naarmate de buienwolken oplosten of wegtrokken naar het oosten. Ook de wind ging liggen al was het door de lage temperaturen nog steeds bibberen buiten. Tegen middernacht was het nog maar twaalf graden.