Vrijdag, 26 juni 2026

 Vrijdag, 26 juni 2026

 Met minima van 23,8 graden was het absurd warm en beleefden we de warmste nacht tot hiertoe in Londerzeel. Verkoeling zoeken was dus een bijna onmogelijke opgave, maar daar airco-loze woningen nog steeds dichtbij de dertig graden zaten, zorgde een stap (of ontbijt)

in de buitenlucht toch nog voor een beetje koelte. De meesten kwamen er ondertussen wel achter dat die chocoladereep of dat overgebleven paasei beter kon vervangen worden door iets met een hoger smeltpunt. De lucht was helder, maar er waren wat Cirrusplukjes te zien in  het zuiden en in het noorden zagen we dan weer diverse lange vliegtuigsporen die niet oplosten. Na een tijdje begonnen er zelfs dichte Cirrusplukken te

naderen vanuit het zuidwesten, volgens de satelliet leek het terug verdacht veel op restanten van een oud onweerscomplex. De bewolking hield het wat beter vol dan de plukken die we eerder zagen deze periode, en het liet zelfs een afdruk na in de grafieken waardoor de 36,1 graden die we maten wellicht

nog een stukje hoger hadden uitgepakt als dat wolkenscherm er niet was. Maar van de andere kant was het ook niet erg dik en zat er zelfs geen Altostratus tussen. Alles loste gewoon boven ons op en vanuit het zuiden kwamen scherp begrensde blauwe luchten die de sluierbewolking verdreven weer opzetten. Op het einde van de namiddag zagen we hier en daar fijne Altocumulus undulatus wolkjes verschijnen en later zagen we ook enkele

rafelige stapelwolken. Deze verdwenen vrij snel weer maar na een tijdje kwam er meer en meer van die Altocumulus binnen met lenticularis, floccus en castellanus erin in verschillende vormen en maten en kleuren. In de verte zagen we ten oosten van ons al een onweersbui ontstaan die oranje oplichtte in het avondlicht. Bij de rit van Londerzeel naar luik zorgde dit voor fraaie beelden en we zagen ten noorden ervan ook verschillende cellen ontstaan die Nederlands Limburg in trokken. Het actiefste exemplaar trok net ten oosten van

Luik voorbij maar bij aankomst tegen zonsondergang begon dit exemplaar toch geleidelijk weer in elkaar te zakken en op te lossen. Het was een actief multicell systeem dat zichzelf een tijdje kon in stand houden. Alle onweersbuien ten spijt, ook in Luik hing er een benauwde onaangename warmte die maar niet wilde weg trekken en wellicht door het vocht uit die nabije buien nog verergerd werd. In Malderen is het net als in Luik rustig gebleven maar dan zonder de nabijheid van onweerscellen in tegenstelling tot Luik. En dus hielden we het hier bij 0,0 mm als neerslagtotaal.